Geçtiğimiz hafta sonu Ankara’nın Çubuk İlçesine bağlı bir kamp alanında anne-çocuk kampına masal anlatıcısı, yaratıcı drama lideri olarak katılma fırsatım oldu.

Doğanın tüm nimetlerini bonkörce sergilediği bir alanda, açık havada yeşillikler içinde ve dere kenarında çocuklarla içiçe olmanın muazzam keyfini yaşadım amma velakin canımı sıkan bir konudan da bahsetmeden bu maceramı anlatmam mümkün olmayacak sanırım…

Pandemi denilen kıskaç yüzünden 17 aydır evde kalan ebeveynlerin, ne yaparsa yapsınlar, çok sevseler de, canlarından can olsa da evlatlarına tahammülü kalmamış gerçekten. Öğretmenlerin, kursların, oyun zamanlarının çocukların hayatlarında ne kadar önemli unsurlar olduğunu ailelerin anladıklarını çok net bir biçimde görmüş oldum iki kısa günde. Hatta öyle ki bizim etkinlik planlarımızın pek çoğunun annelerin mental yorgunlukları ile can sıkıntılarının arasında kaybolup gitmesine de engel olamadık bazı zaman dilimlerinde.

Yaş aralıkları birbirine yakın olmadığı halde( 6-14 yaş arasındaki çocuklardı) oyun arkadaşlığı babında oldukça uyumlu olan yavruların maalesef hayatın bazı kesitlerini unuttuklarını gördüm. Anneleri ile çok uzun zamandır sürekli dipdibe olmaları sebebiyle yeni insanlarla biraraya geldiklerinde iletişim kurmakta çok istekli olmadıklarını görünce de ayrıca hayıflandım çünkü bizim etkinliklerimizin başlıkları sosyal ve mental becerilerini geliştirebilmek için onları motive etmek amaçlıydı ve bu konuda çok isteksizlerdi.

Şaşkınlıkla farkettiğim bir başka konu ise; büyük-küçük, ebeveyn-çocuk demeden herkesin algısının çok düşük olması, bencil davranmaları, eğitim odaklı değil eğlence odaklı yaşamanın etrafındaki herkesi hiçe sayması idi. Bizler toplum olarak paylaşmayı seven, paylaştıkça mutluluğu artan ve samimi bir millet olmamıza rağmen salgın sürecince ekonomik olarak çokta kolay eşiklerden geçmediği için psikolojisi yerinde olmayan ailelerin diğerlerini de etkilemesi, resmin bütününe bakınca birey olarak beni çok yordu. Duyarsız kalamayacağımız nice zamanlardan geçtik bittabi ki pandemi döneminde ancak böylesi güzel ve marjinal faydası yüksek olması umut edilen programları bile olumsuz yöne evirmesi nelere maruz kalırız daha dedirtti bana.

Zaten eğitim/öğrenim sisteminin yerle yeksan oluşuna mı kızayım insanların bilimsel anlamda uzmanlık aldım dediği alanların çerez misali yaygınlaşmasına ve sağlam bilgilerin kimin zihninde olduğunu test edemediğimize mi yanayım derken film kopuyor bende. Aslında covid-19 salgını öncesinde de bu sorunlar hep zihnimi kurcalıyordu ama çözümsüzlüğün bir parçası olmaktan yorulduğum için susmuştum artık…Aldığım eğitimlerin bir şekilde, farklı birimlerde ve eğitim camiasında önem veren platformlarda kendime bir alan açsam da doğruyu tam olarak bulamaz olmuştum. Kısaca şu 1,5 günde öyle çok şeyi ölçtüm, biçtim ve sorguladım ki tahmin bile edemezsiniz.

Benim gördüklerimi kendi çekirdek aile yapısında görenlere de tüm dünyayı bu açıdan çok boyutlu değerlendirenlerde aynı pencereden nefes alamaz haldedir eminim!

Kısmen de olsa bulduğum tek mum ışığı noktası ne diye sorduğumda kendime; her zamanki gibi  hem minik zihinlerin  hem ailelerin bol bol kitap okuması süreç yönetimi açısından oldukça etkili olacak cevabını alıyorum. Şayet bunu başarabilirsek; ruhumuzun ve bedenimizin açık kapılarını, doyumsuz noktalarını, bilinçaltı oyunlarını çok rahat esnetebilir ve anlaşılır hale geliriz diye umuyorum.

Sağlığımızın stabil olduğu, fiziksel olarak kimseye ihtiyaç duymadan hayatımızı devam ettirebilir halde yaşadığımız zamanlar gelsin ki bizler de biraz daha sakin kalabilelim değil mi? O zaman gerek çocukların gerek ailenin diğer fertlerinin kendini özgürce ifade edebildiği ve korkusuzca hayata karışması ile Dünyamızı güzelleştirecek şeyler yapabilelim.

Öngörüsü yüksek, ne istediğini şartsız koşulsuz söyleyebilen, özgüveni yerinde ve bir’likten çokluğa geçişte saygı çerçevesinde hareket eden herkese, her devirde selam olsun.

Güzel günlerde görüşmek üzere, keyfinize sağlık:)

Author

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir